Essays in export behaviour at the firm-level

Abstract

South Africa is a developing country afflicted with economic malaise, among others high unemployment and inequality levels. Export-led growth has been advocated as a possible way to achieve economic growth and alleviate the dire economic conditions. But to be able to optimise export-led growth, an aggregate-level view is not adequate enough, as policy makers need to understand firm-level behaviour. Until recently, the literature on South African exporting firms has been limited to cross-sectional surveys (using samples of limited size that are not representative of the broader population of firms). Although these studies provide a glimpse of South African exporting firm behaviour, there is a gap in the South African firm-level literature, which demands detailed, firm-level, panel data on the population of South African firms. This thesis sets out to fill this gap by being one of the first to have used the newly made available administrative panel data containing data for the population of South African firms. This data allows for the application of new novel approaches in investigating the behaviour of South African exporting firms (and workers) and their heterogeneous response to trade over time, which in-turn can inform policy makers on how to optimise export-led strategies (which are associated with economic growth and job-creation). This thesis is presented in the form of three independent articles, each addressing various interrelated aspects. Article 1 contributes to the literature by deepening the understanding of the employment premium and the wage premium of South African exporters relative to non-exporters as well as within exporters (considering export destination, exporter dynamics, number of products exported and number of destinations served). The results are two-fold. Firstly, by using the Bernard and Jensen (1995) methodology on the estimation of the export premia, the results show that, for a possible solution to South Africa's high unemployment, it is not sufficient to simply drive employment creation by increasing exports, because of the heterogeneous nature of exporters. Enhancing exporters' competitiveness in the international market would contribute most to employment creation, as the results show that firms exporting to the international market employ the most workers and pay the highest wages (as opposed to those exporting only to African or SACU countries). Secondly, by following Biscourp and Kramarz (2007:34) in using a simple first-difference regression, the employment growth rate (in different types of employees) of exporters relative to non-exporters is measured. The results show that, although employment growth (for all types of employees) is higher for exporters, the growth is skewed towards a certain type of employee (they show higher growth in the employment of older, more experienced and higher earning, higher skilled or qualified employees).

The second article contributes to the limited South African and international literature by disentangling the wage differentials between non-exporters and exporters as well as within exporters (which includes a consideration of exporter dynamics and destinations served). It investigates the within-firm wage distributions and wage inequality within-firms. Furthermore, it also examines possible sources of the wage inequality by analysing firm characteristics, the type of product exported as well as the type of destination served. This article used the Bernard and Jensen (1995) export premia method to determine the wage differential of the average wage in a firm at the 5th, 25th, 50th, 75th and 95th percentiles. The results indicate that all employees (across the wage distribution) in an exporting firm earn a wage premium. This premium seems to increase in magnitude towards the upper tail of the distribution, indicating that the wage differential does contribute to wage inequality. The article shows that much of the wage inequality can be explained by the size (number of employees) and labour productivity (output per worker) of a firm, whereas, little evidence exists that the wage inequality is driven by either the type of destination economy or the quality of export products. This might suggest that the remaining wage inequality could be related to either the process of exporting or simply being in the export market. Another possible explanation is that the remaining wage inequality is due to a specific type of firm who has this (unequal) wage distribution, even before they start to participate in the export market. The third and final article contributes to the South African and international literature by using an employer-employee matched dataset to investigate whether the export wage premium is due to observable or unobservable firm, individual or job characteristics, the distribution of wages or if it is due to exporting activities (export status). It further contributes by also considering other dynamics that can add to the wage premium by taking the influence of different export destinations (regional versus international), job dynamics (enter, exit, continue or sporadic jobs) as well as quantile regressions (with fixed effects) into account (which is a novel application of employer-employee datasets on exporting firms). The results indicate that the reason why exporting firms pay higher wages is not due to their export status or the distribution of their wages. It is rather due to a combination of observable as well as unobservable firm, individual and job characteristics. Moreover, it is about the inherent characteristics of a firm. In other words, a firm that is going to become an exporter creates a certain type of job in which a certain type of worker is hired and this worker is paid a premium. In summary, when investigating the behaviour of South African exporting firms (and workers) and their heterogeneous response to trade over time (which can inform policy makers on how to optimise export-led strategies that are associated with economic growth and job-creation), the results are threefold. Firstly, South African exporters are heterogeneous in nature. Firms exporting to the international market employ the most workers and pay the highest wages (as opposed to those exporting only to African or SACU countries). Furthermore, relative to non-exporters, the employment growth is higher for exporters, but the growth is skewed towards older, higher earning workers. Secondly, when considering the wage distribution, the results indicate that all employees (across the wage distribution) in an exporting firm earn a wage premium (which increases in magnitude towards the upper tail of the distribution, indicating wage inequality). Much of this wage inequality can be explained by the size and labour productivity of a firm. Finally, the results also indicate that the reason why exporting firms pay higher wages is not due to their export status or the distribution of their wages. It is rather due to a combination of observable as well as unobservable firm, individual and job characteristics (i.e. the inherent characteristics of a firm). Suid-Afrika is 'n ontwikkelende land wat onder groot ekonomiese druk is, onder andere hoë werkloosheids- en ongelykheidsvlakke. Uitvoergedrewe groei is voorgestel as 'n moontlike manier om ekonomiese groei te bereik en die slegte ekonomiese toestande te verlig. Om hierdie uitvoergedrewe groei te kan optimaliseer, is 'n algehele siening nie genoegsaam nie, aangesien beleidsmakers gedrag op firma-vlak moet verstaan. Tot onlangs was die literatuur oor Suid-Afrikaanse uitvoerfirmas beperk tot kruissnit (met behulp van steekproewe van beperkte grootte wat nie verteenwoordigend is van die breër bevolking van firmas nie). Alhoewel hierdie studies 'n blik op Suid-Afrika se uitvoerfirma-gedrag bied, is daar 'n gaping in die vakliteratuur oor Suid-Afrikaanse firmas wat gedetailleerde, firma-vlak, paneeldata oor die bevolking van Suid-Afrikaanse firmas vereis. Hierdie proefskrif het gepoog om hierdie gaping te vul deur een van die eerstes te wees wat die nuut beskikbaargestelde administratiewe paneeldata gebruik het wat data bevat vir die bevolking van Suid-Afrikaanse firmas. Hierdie data maak voorsiening vir die toepassing van nuwe benaderings in die ondersoek na die gedrag van Suid-Afrikaanse uitvoerfirmas (en werkers) en hul heterogene reaksie op handel oor tyd, wat op sy beurt beleidsmakers kan inlig oor hoe om strategieë vir uitvoer-gedrewe groei te optimaliseer (wat geassosieer word met ekonomiese groei en werkskepping). Hierdie proefskrif word aangebied in die vorm van drie onafhanklike artikels, wat elk verskillende verwante aspekte aanspreek. Artikel 1 dra by tot die literatuur deur die begrip van die indiensnemingspremie en die loonpremie van Suid-Afrikaanse uitvoerders (relatief tot nie-uitvoerders sowel as binne-uitvoerders) te verdiep (in ag genome die uitvoerbestemming, uitvoerderdinamika, aantal uitgevoerde produkte en aantal bestemmings bedien). Die resultate is tweevoudig. Eerstens, deur gebruik te maak van die metodologie van Bernard en Jensen (1995) oor die raming van uitvoerderpremies, toon die resultate dat, vir 'n moontlike oplossing vir Suid-Afrika se hoë werkloosheid, dit nie voldoende is om werkskepping eenvoudig te verhoog deur 'n toename in uitvoere nie. Die rede hiervoor is die heterogene aard van uitvoerders. Die bevordering van die mededingendheid van uitvoerders in die internasionale mark sal die meeste bydra tot werkskepping, aangesien die resultate toon dat firmas wat na die internasionale mark uitvoer, die meeste werkers in diens neem en die hoogste lone betaal (in teenstelling met dié wat slegs na Afrika of SACU-lande uitvoer). Tweedens, in navolging van Biscourp en Kramarz (2007:34) se gebruik van 'n eenvoudige eersteverskilleregressie, word die groeikoers vir werkskepping (in verskillende tipes werknemers) van uitvoerders relatief tot nie-uitvoerders gemeet. Die resultate toon dat, hoewel die groei van werksgeleenthede (vir alle soorte werknemers) hoër is vir uitvoerders, die groeikurwe neig na 'n sekere tipe werknemer (hulle toon hoër groei in die indiensneming van ouer, ervare en hoër verdienste, hoër geskoolde of gekwalifiseerde werknemers). Die tweede artikel dra by tot die beperkte Suid-Afrikaanse en internasionale literatuur deur die loonverskille tussen nie-uitvoerders en uitvoerders sowel as binne uitvoerders (wat ook die oorweging van uitvoerderdinamika en bestemmings bedien) te ontrafel. Dit ondersoek die loonverdelings en die loonongelykheid binne-in firmas. Verder ondersoek dit ook moontlike bronne van loonongelykheid deur die firma se eienskappe, die tipe produk wat uitgevoer word asook die soort bestemming wat bedien word te ontleed. Hierdie artikel gebruik die Bernard en Jensen (1995) uitvoerderpremies-metode om die loondifferensiaal van die gemiddelde loon in 'n firma by die 5de, 25ste, 50ste, 75ste en 95ste persentiele vas te stel. Die resultate toon dat alle werknemers (regoor die loonverdeling) in 'n uitvoerfirma 'n loonpremie verdien. Hierdie premie blyk om toe te neem in grootte by die boonste punt van die verdeling, wat aandui dat die loonverskil bydra tot ongelykheid in lone. Die artikel toon dat baie van die loonongelykheid verklaar kan word deur die grootte (aantal werknemers) en arbeidsproduktiwiteit (uitset per werker) van 'n firma, terwyl daar min bewyse bestaan dat die loonongelykheid deur óf die tipe bestemmingsekonomie óf die kwaliteit van uitvoerprodukte gedryf word. Dit kan daarop dui dat die oorblywende loonongelykheid verband hou met die proses van uitvoer of deur bloot deel van die uitvoermark te wees. Nog 'n moontlike verduideliking is dat die oorblywende loonongelykheid te wyte is aan 'n spesifieke soort firma wat hierdie (ongelyke) loonverdeling het, selfs nog voordat hulle begin deelneem aan die uitvoermark. Die derde en finale artikel dra by tot die Suid-Afrikaanse en internasionale literatuur deur gebruik te maak van 'n pasgemaakte werkgewer-werknemer-datastel om te ondersoek of die uitvoerloonpremie te wyte is aan waarneembare of onwaarneembare firma-, individuele of werkskenmerke, die verdeling van lone en of dit te wyte is aan uitvoeraktiwiteite (uitvoer status). Dit dra verder by deur die oorweging van ander dinamika wat tot die loonpremie kan bydra, naamlik deur die invloed van verskillende uitvoerbestemmings (streeks teenoor internasionale), werksdinamika (intree, uittree, voortgesette of sporadiese werk) sowel as kwantiele regressies (met vaste effekte) in ag te neem (wat 'n nuwe toepassing van werkgewer-werknemer-datastelle op uitvoerfirmas is). Die resultate dui daarop dat die rede waarom uitvoerfirmas hoër lone betaal, nie hul uitvoerstatus of die verdeling van hul lone is nie, maar, dat dit eerder te wyte is aan 'n kombinasie van waarneembare sowel as onwaarneembare firma-, individuele en werkskenmerke. Verder gaan dit oor die inherente eienskappe van 'n firma. Met ander woorde, 'n firma wat 'n uitvoerder gaan word, skep 'n vii sekere soort werk waarin 'n sekere tipe werker aangestel word en hierdie werker word 'n premie betaal. Om op te som, uit die ondersoek na die gedrag van Suid-Afrikaanse uitvoerfirmas (en werkers) en hul heterogene reaksie op handel oor tyd (wat beleidsmakers kan inlig oor hoe om strategieë vir uitvoer gedrewe groei, wat met ekonomiese groei en werkskepping geassosieer word, te optimaliseer), is die resultate drievoudig. Eerstens, Suid-Afrikaanse uitvoerders is heterogeen van aard. Firmas wat na die internasionale mark uitvoer, neem die meeste werkers in diens en betaal die hoogste lone (in teenstelling met dié wat slegs uitvoer na Afrika- of SACU-lande). Verder, relatief tot nie-uitvoerders, is die indiensnemingsgroei hoër vir uitvoerders, maar die groeikurwe neig na ouer, hoër verdienstewerkers. Tweedens, wanneer die loonverspreiding binne-in ʼn firma oorweeg word, dui die resultate daarop dat alle werknemers (regoor die loonverdeling) in 'n uitvoerfirma 'n loonpremie verdien (wat in grootte toeneem by die boonste punt van die verdeling, wat loonongelykheid aandui). Baie van hierdie loonongelykheid kan verklaar word deur die grootte en arbeidsproduktiwiteit van 'n firma. Ten slotte dui die resultate ook aan dat die rede waarom uitvoerfirmas hoër lone betaal, nie te wyte is aan hul uitvoerstatus of die verdeling van hul lone nie. Dit is eerder te wyte aan 'n kombinasie van waarneembare sowel as onwaarneembare firma-, individuele en werkskenmerke (dws die inherente eienskappe van 'n firma).